చిన్నప్పటి కథలు- ఊహా లోకాలు

ఆఫీసు పనితో బాగా బిజీ అయిపోయి, పిల్లలతో గడిపే సమయం బొత్తిగా తగ్గిపోతున్న నాకు ఈ మధ్య కాలంలో అక్కరకొస్తున్న చిట్కా – చిన్నప్పటి కథలు చెప్పడం.

కథలు చెప్పడం కొత్తేమీ కాకపోయినా బెడ్ టైమ్ స్టోరీ బుక్స్ తో బోర్ కొడుతోంది అంటున్న మా చిన్నాడికి – నా చిన్నప్పటి కధలు అదరహో! అనిపిస్తున్నాయి. ‘అనగనగా’ కధలు యాంత్రికంగా అనిపిస్తున్నాయని యధాలాపంగా ఓసారి నా చిన్నప్పటి కథ.. అంటూ మొదలెట్టాను. ఆ పరంపర – ఓ నెల రోజులుగా సాగుతూనే ఉంది. చెబుతున్న నాకు ఆపాత మధురాలలో ఓలలాడి వచ్చేసినట్లు అనిపించి పని ఒత్తిడి నుండి రిలాక్సింగ్ గా కూడా అనిపిస్తుంది.
ట్యాబ్ లో తల దూర్చేసి తన్మయత్వం లో ఉన్న పెద్దవాడు కూడా – పది అడుగుల నల్లత్రాచు, ఇంటింటికి ఎలుగుబంటిని తిప్పే అబ్బాయి, ఓ సారి వరదలో కొట్టుకొచ్చిన కుక్క పిల్ల లాంటి వర్ణనలు ఆసక్తి రేకెత్తించి …నాకూ చెప్పూ- అంటూ పక్కన చేరడం మొదలెట్టాడు.
సెలవలు పెట్టి పిల్లలను ఊర్లు తిప్పే తీరిక లేని నేను – ఈ కధలలోనే..రైళ్లు, ఎర్ర బస్సులు, ఒంటెద్దు బల్లు, పడవలు ఎక్కించేసాను. అమ్మమ్మ గారిల్లు, రేలంగి మావయ్య గారిల్లు, పుష్కారాలకి ఆతిధ్యం ఇచ్చిన పుల్లయ్య పెద నాన్న గారిల్లు, తోటలోని తాతయ్య గారి ఇల్లు…అన్నీ తిప్పేసాను- నా బాల్యం తో పాటు!

నా చిన్నపుడు ఇరుగుపొరుగున ఉండే పెద్ద మీసాల వీర్రాజు గారు, గయ్యాళి నాగమ్మ గారు, చుట్ట పొగ మేఘాలలోనే కనిపించే గవర్రాజు గారు, అర్ధ రూపాయంత బొట్టు పెట్టుకునే అమ్మాజీ గారు, గొడుగు ఎప్పుడూ వదిలి పెట్టని భద్రం తాతయ్య, చాడీలు చెప్పే కనక వల్లీ, చింత నిప్పుల్లాంటి కళ్ళున్న కల్లు దుఖానం దానయ్య, బిస్కెట్ల బండి నడిపే మస్తాన్ బాషా బాబయ్య…లాంటి రకరకాల పాత్రలు – శ్రద్ధగా వింటున్న మా పిల్లల చారడేసి కళ్ళలోనూ కనిపిస్తున్నారు

పొట్లాలు కట్టిన తిరుపతి ప్రసాదాలు ఒక్కో ఇంటికి పంచిపెట్టడానికి వెళ్ళినపుడు – అనసూయమ్మ గారి పెరట్లో కాసిన ఆనప కాయ, రత్నం అక్కయ్య వాళ్ళింట్లో పూసిన ముద్ద మందారాలు, ఎత్తరుగుల అత్తయ్య గారింట్లో అప్పుడే చేసిన కోవా బిళ్ళలు, రామాచారి గారింట్లో ఇచ్చిన కొబ్బరి కాయలతో తిరిగొస్తున్న మా చేతుల్లోని తాయిలాలు, బరువులను సాయం పడుతూ…. మా పిలల్లు!

అబద్ధం చెప్పినపుడు చెంపలు అదరగొట్టిన అమ్మ అరచేతి గుర్తులు, కుంటి అమ్మాయి పద్మావతి కర్ర సాయంతో పరుగు పెట్టిన వైనం, నత్తి రంగడిని గేలి చేసినపుడు వాడి కళ్ళలో జారిన కన్నీళ్లు, దొంగా-పోలీసు ఆటలో దొరక్కుండా ఉండటానికాని చీకటి కొట్లో దాక్కున్నపుడు తేలు కరిచినపుడు పెట్టిన కేకలు, నాన్న కళ్లద్దాలు విరక్కొట్టేసి, వీపు విమానం మోత మోగుతుందని – మంచం కింద దాక్కుని ఊపిరి బిగబెట్టిన భయం, కొయిటా నుండి వచ్చిన – వాళ్ళ పిన్ని తెచ్చిన పూవుల ఫ్రాక్ వేసుకుని వయ్యారాలు పోతున్న రాణి ని చూసినపుడు కలిగిన అసూయ, అతి దగ్గరగా ఎగురుతున్న హెలికాఫ్టర్ లో నుండి చెయ్యి ఊపుతున్న మంత్రి గారిని చూసినపుడు కలిగిన అతిశయం, కొండంత ఓడని వైజాగ్ సముద్రం లో చూసినపుడు కలిగిన ఆశ్చర్యం, నన్నొదిలేసి – మా అన్నయ్యను, అక్కను కొత్త సినిమా కి తీసుకెళ్లినప్పుడు కలిగిన ఉక్రోషం…రకరకాల అనుభూతుల ప్రవాహం లో మా పిల్లలు కొట్టుకు పోతున్నారు – నాతో సహా..

నా చిన్నప్పటి కధల్లోని ఇళ్లల్లో ఏ.సి లు లేవని, అన్నవరం కొండా- అమ్మ వారి జాతరా వెకేషన్ గా వెళ్లడం ఏంటీ అని, ప్రయాణాల్లో పులిహోరా- దద్దోజనం పోట్లాలేంటీ అని, అయిదు రూపాయల బొమ్మ కోసం అమ్మని ఆరు నెలలు బతిమాలడం ఏంటీ అని మొదట్లో నా పైన జాలి ఒలకపోసిన వాళ్ళే ..
వేసవి మధ్యాహ్నాలలో పిల్లలంతా చేసిన అల్లరి, మల్లి గాడు మాతో చేయించిన సాహసాలు, ప్రకృతిలో దొరికే వస్తువులతో బాదం ఆకుల్లో ఫ్రీ గా చేసుకునే పార్టీలు, వెయ్యి గుడి మెట్లు ఎక్కి దిగేసే పందెంలో గెలిచిన గర్వం, కొత్త ఆటలు కనిపెట్టి మరీ ఆడుకునే పిల్ల సైన్యం, రాంకుల ఊసే లేని బడులు, పెద్దల ప్రమేయమే లేని స్వేచ్చా ప్రపంచం …పరిచయం అయే కొద్దీ..చిన్నప్పటి నా అదృష్టానికి ఆశ్చర్యపోతున్నారు.

ఇలా చిన్నప్పటి కధల ఊహల్లో విహరించి, చింత లేకుండా నిద్రలోకి జారుకున్న పిల్లలను ఓ సారి ముద్దాడి తృప్తిగా ఆ రోజుకు వీడ్కోలు పలుకుతున్నాను.

సూచన-
చిన్నప్పటి కధలను చెప్పదల్చుకుంటే – ఆయా కధలలో వచ్చే వ్యక్తులను మారు పేర్లు వాడుకుంటే మంచిది. లేకపోతె, పొరపాటున ఆ వ్యక్తి తారస పడితే – పిల్లల ఉత్సాహం ఎక్కువ అయ్యి దొర్లే పలుకులు- వారికి ములుకులై గుచ్చుకోవచ్చు సుమీ!

ఈ కధల్లో కథ కంటే – కథనం ముఖ్యం అని గుర్తు పెట్టుకోవాలి. ఉదాహరణకు – అమ్మమ్మ ఇంట్లో వారం రోజులు ఉన్నాం, ఈ పనులు చేసాం అంటే వాళ్లకి ఆసక్తి రాదు. అమ్మమ్మ ఇంటికి వెళ్ళినపుడు ఎక్కిన బస్సు లో ఏ సీట్ లో కూర్చున్నాం, ఎన్ని ఊర్లలో ఆగాం, రద్దీ అయినపుడు కలిగిన భావాలేంటి, అపుడు అన్నయ్య ఏమి చేస్తున్నాడు లాంటి వివరాలతో కథ నడిపించాలి. ఇలా చెప్పాలంటే – మనకి బోలెడు కథలు ఉంటాయి కదా!
వర్ణనలు బాగా చెయ్యాలి. అర అడుగు పాము చూసి ఉంటే- దాన్ని పది అడుగులకి పెంచేయాలి. నా వంతుగా చిన్న లడ్డు దొరికింది అని చెప్పడానికి ఏ ఉసిరి గింజనో ఉపమానం గా వాడేయాలి.
చిన్నప్పటి కథలను నీతులు బోధించే పని కోసం వాడుకోకూడదు. పిల్ల వెధవలు ఇట్టే పసిగట్టేస్తారు. కల్తీ లేని కథలను చెప్తూ ఉంటే- నీతులు వాళ్ళకే దొరుకుతాయి.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s


%d bloggers like this: